Screening Universal & Paramount

scr2

Afgelopen vrijdag 19 april werd Filmhoek.nl, Glenn Abbink en Peter Solvani, uitgenodigd door Universal om een screening bij te wonen van hun blockbusters of tentpoles die komend najaar in de Nederlandse bioscopen te zien zullen zijn. De footage bestond uit enkele trailers, segmenten en scènes uit deze nieuwe films. Het interessante aan deze middag was dat het in samenwerking was met Paramount en dat maakte de hoeveelheid beeldmateriaal nog interessanter.

Deze speciale screening werd gehouden in het IMAX theater (Zaal 14) van Pathé Arena en werd vooraf gegaan door een korte inleiding van Karel de Vries, directeur van UPI. Deze wist ons te vertellen dat enkele beelden die wij zouden gaan zien vers waren binnengekomen uit Las Vegas. Dit betekende dat er zich enkele primeurs tussen het getoonde materiaal bevonden. Verder kon hij ons verblijden met het hoogtepunt, en de eigenlijke aanleiding van deze speciale middag, de nieuwe J.J. Abrams Star Trek film; Star Trek: Into Darkness. Hieruit mochten ze de ‘temp’, oftewel nog niet complete, 28 minuten durende opening van de film vertonen. Vervolgens werden er twee scenes getoond die verderop in de film zouden zitten.

PETER SOLVANI:
Persoonlijk vond ik het een interessante middag, daar ik footage en ander beeldmateriaal te zien kreeg, waar ik naar uitkijk. Teasers van o.a. Jack Ryan, Noah en Transformers 4. Van TMNT was nog niets te zien, behalve de naam in een lettertype dat deed denken aan Michael Bay’s Transformers. Ergens wel begrijpelijk, want de film is volgens mij nog niet eens in productie. Er zaten ook wat minder interessante stukken tussen, zoals een real live/animation combi van Spongebob Squarepants. Ook Pain & Gain kon me niet boeien. Maar goed, niet alles is voor iedereen interessant om naar te kijken. Dit geheel duurde ongeveer 15 á 20 minuten en vloog voorbij. Het leek alsof je in tempo door je TV kanalen zit te zappen.

Vervolgens werden we getrakteerd op 3 spannende scènes uit World War Z. De nieuwe zombiefilm met Brad Pitt. Deze scènes waren niet de minste, want al ben ik geen zombie fan het heeft mijn interesse wel gewekt. Lees goed, deze film, niet de rest van de films uit dit genre. Het waren zelfs zulke spannende scènes, dat een persoon achter ons van schrik bijna uit haar stoel viel, en de rest van deze vertoning met handen over haar ogen en vingers in de oren heeft beleefd. Best lachwekkend.

Na een pauze van +/- 5 minuten, waarin Karel de Vries wat punten aangaf met betrekking tot de laatste vertoning, was het de beurt aan Star Trek: Into Darkness. Het geheel werd tevens ingeleid door J.J. Abrams zelf. Hij gaf aan dat ze nog bezig waren met wat ‘aanpassingen’ om de bezoekers de ideale IMAX 3D beleving te laten ondervinden.

De openingsscène, van 28 minuten, was voor mij écht indrukwekkend. Ik heb van elke minuut genoten, van alles wat zich afspeelde op het grote IMAX scherm. Het begon met de scène waarin Kirk en Bones rennen voor hun leven om niet in de handen te vallen van een inheems volk. Uiteindelijk moeten ze van een afgrond springen om in veiligheid te komen. Ondertussen is Spock (Zachary Quinto) in een vulkaan bezig om deze tot stilte te manen met behulp van een koffer vol speciale explosieven. In een daaropvolgende scène zien we hoe Benedict Cumberbatch, in een fantastische rol als ‘bad-guy’, een vergadering van Starfleet gezagvoerders uitschakelt waar Kirk, Spock en Captain Spike onderdeel van uitmaken en Kirk daarop hem probeert tegen te houden. In de derde scène stort een zwaar beschadigde Starship Enterprise richting de Aarde, waarna er een achtervolging plaatsvindt tussen Benedict en Spock door de straten van San Francisco. Als een echte ‘Trekkie’, maar ook Star Wars fan, waren deze laatste 3 scènes wel de kers op een reeds overheerlijk slagroomtaartje. Kort gezegd, ik heb zeer genoten die middag!

GLENN ABBINK:
De screening begon met ‘a trip down memory lane’, waarin films voorbijkwamen die de afgelopen 100 jaar door Paramount zijn vervaardigd. Vervolgens werd er de overgang gemaakt naar wat ons het komend najaar te wachten staat, in het zogeheten blockbuster seizoen. Korte clips, trailers, teasers, fragmenten vlogen ons om de oren. Voor mij waren vooral de teasers van Jack Ryan, Noah en Anchorman 2 opvallend. Niet dat deze heel veel inzichten gaven in deze nieuwe films, maar ze deden precies hetgeen waarvoor een teaser bedoeld is; het wekte mijn interesse. Spongebob Squarepants, TMNT, Transformers 4 daarentegen hadden een hoog ‘nietszeggend’ gehalte.

World War Z kreeg vervolgens de mogelijkheid zich te presenteren middels drie, vrij lange, scènes. Van deze scènes zijn tevens fragmenten te zien in de trailer te weten, het uitbreken van de paniek, de scène waarin de zombies een grote muur proberen te beklimmen, en de scène waarin een zombie zich in een vliegtuig heeft weten te verstoppen. Alhoewel de trailer voor mij een hoog ‘been there, done that’ gehalte had, ik ben geen fan van zombie films of (post) apocalyptische narratieven, werd mijn interesse toch gewekt naar het zien van deze fragmenten. De scènes waren redelijk spannend te noemen en ik kreeg het gevoel dat de regisseur iets anders wist te doen met de zombies.

Als iemand die weinig weet van Star Trek en nooit fan is geweest (ik heb weinig van de series of films gezien), stond mijn hart niet in vuur en vlam bij de aankondiging van het beeldmateriaal. De J.J. Abrams reboot heb ik inmiddels gezien, en alhoewel ik het een ‘prettige’ film vond, ben ik nog steeds geen fan. Na het zien van de +/- 30 minuten, kan ik wel zeggen dat de film er fantastisch uitziet op een groot IMAX scherm, en ook de muziek en geluidseffecten komen tot hun recht. Na het zien van dit beeldmateriaal ben ik wel geïnteresseerd geraakt in het zien van deze sequel.