Recensie | SPECTRE (Glenn Abbink)

Recensie SPECTRE

Recensie SPECTRE door: Glenn Abbink

SPECTRE

Titel: SPECTRE
Regisseur: Sam Mendes
Scenario: John Logan en Neal Purvis & Robert Wade
Cast: Daniel Craig, Ralph Fiennes, Monica Bellucci, Léa Seydoux, Naomie Harris, Ben Whishaw, Dave Bautista, Rory Kinnear, Andrew Scott, Christoph Waltz
Speelduur: 151 minuten
Genre: actie, thriller
Release: 29 oktober 2015 in de bioscoop

[youtube z4UDNzXD3qA]

Recensie SPECTRE

LET OP: DEZE RECENSIE BEVAT SPOILERS!

“It was me, James. The author of all your pain.”

Na 44 jaar neemt James Bond het weer op tegen S.P.E.C.T.R.E. De organisatie die staat voor Special Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion, speelde een belangrijke rol in de boeken van Ian Fleming en de eerste Bond-films. Door een eindeloos gebakkelei over rechten was het syndicaat echter lange tijd niet te zien. De laatste keer was in Diamonds Are Forever (1971). De producenten slaagden er twee jaar geleden eindelijk in om de filmrechten van SPECTRE (en Blofeld) veilig te stellen. Daar maken ze dan ook graag gebruik van in de nieuwe James Bond film SPECTRE. Fans (waaronder ik) keken al jaren uit naar de terugkeer van SPECTRE, maar is de nieuwe film het wachten waard?

recensie van SPECTRE

SPECTRE begint met een van de beste pre-credits sequenties in de franchise. Een fantastisch tracking shot door het Mexicaanse Day of the Dead festival (Dia de los muertos), wat resulteert in een climax met een spectaculair helikopter gevecht. Het tracking shot is vakkundig gepland en werkt subliem. Waarvoor hulde aan de Nederlandse Hoyte van Hoytema (Interstellar) voor zijn cinematografisch werk (klik hier voor het interview met Hoyte door Immy).

Na de openingsscène keert Bond terug naar Londen, waar hij zijn acties moet verantwoorden tegenover M (Ralph Fiennes). We komen er achter dat 007 een boodschap uit het verleden heeft gekregen van M’s overleden voorganger (Judi Dench). Zij stuurt hem in de richting van de geheime organisatie SPECTRE. Terwijl Bond de wereld over reist op zoek naar het hoofd van de organisatie, ligt MI6 onder vuur. Een reorganisatie dreigt namelijk een einde te maken aan het double-O programma. De nieuwe M moet het opnemen tegen C, Max Denbigh (Andrew Scott), het nieuwe hoofd van Centre for National Security. Volgens hem zijn geheime agenten achterhaald en is een nieuw digitaal surveillance-systeem de toekomst.

Lees hier de recensie van SPECTRE

Live and Let Die
Hoe ga je verder na de meest succesvolle James Bond-film Skyfall? Regisseur Sam Mendes heeft de keuze gemaakt om van SPECTRE een direct vervolg te maken. Toch gaan Mendes en Craig na het sombere (en wat mij betreft overgewaardeerde) Skyfall dit keer voor een lichtere toon. De makers krijgen een groot budget mee en trekken alles uit de kast. De film is daardoor niet alleen de duurste, maar ook de langste James Bond-film uit de franchise.

Mendes heeft zijn liefde vaak geuit voor de franchise, en in het bijzonder voor de film Live and Let Die (1973). Dat dit een inspiratiebron is voor Mendes zagen we al op de (teaser) poster van de film. Daar blijft het niet bij: het scenario zit vol met bedoelde en onbedoelde referenties en easter eggs naar de rijke geschiedenis van de franchise. Het volle scenario verwijst onder andere naar Live and Let Die, From Russia With Love, The Spy Who Loved Me en Goldfinger.

Mendes is gaan koken met alle geliefde ingrediënten uit 53 jaar Bond geschiedenis en stopt deze in één film. Wat overblijft is een klassiek Bond-avontuur, maar wat tegelijkertijd modern en relevant is. In SPECTRE staat nog steeds Bond’s emoties centraal en krijgen we nog meer informatie over zijn verleden. Dit maakt de Bond vs. villain dynamiek net wat interessanter. Gelukkig overschaduwt dit de film niet, zoals dat in Skyfall wel gebeurde.

Lees hier de recensie van SPECTRE door Glenn Abbink

Daniel Craig
In de post-9/11 wereld hebben alle filmhelden angst, posttraumatische stress of innerlijke conflicten. De helden kijken vaak gepeinsd en gepijnigd: ze leven immers in een duistere en gevaarlijke wereld. Ouderwetse helden met hun grappen en grollen zijn verleden tijd. Iedere filmheld wordt opnieuw in de verf gezet, en wij als kijker krijgen een nieuwe visie op de mythologie en oorsprong. Dit gebeurde eerder ook met James Bond. Casino Royale gaf het startschot van een nieuwe tijdlijn in het Bond-universum.

We zijn inmiddels 3 films verder. Begrijp me niet verkeerd. Hoewel ik de voorgaande Craig-films zeker kan waarderen, voel ik me na alle angst, pijn en emotionele stress van het personage helemaal leeggezogen. Het is dan ook goed om te zien dat de zesde persoon in het exclusieve clubje Bond-acteurs dit keer het personage met meer humor en charisma speelt. Hij krijgt niet zoveel emotioneel materiaal om mee te werken, zoals in Casino Royale en Skyfall, maar Craig laat zien dat hij een goed acteur is. Craig is zelfverzekerd en voelt zich erg comfortabel in de rol, ook met de komische en traditionele Bond elementen.

Craig heeft zelf al meerdere keren aangegeven alle bekende Bond-elementen en personages (Q, Moneypenny) terug te willen brengen in de franchise. In Skyfall zijn er al een aantal geïntroduceerd, maar worden in de nieuwe film verder ontwikkeld. Ralph Fiennes (M), Naomie Harris (Moneypenny) en Ben Whishaw (Q) blijken een waardige toevoeging aan de franchise en lijken hun plekje gevonden te hebben. Ze krijgen in SPECTRE ook een stuk meer te doen dan de gebruikelijke ‘ontmoetingen’ in de oudere films.

De recensie van SPECTRE op Filmhoek.nl

Is he….or ain’t he?!
Toen SPECTRE werd aangekondigd als de titel van de nieuwe film, gingen de harten van Bond-fans harder slaan. Zou ook Blofeld, de ‘archnemesis’ van Bond, zijn rentree maken? Mendes liet van meet af aan weten dat dit personage niet in de film te zien zal zijn, maar dat Christoph Waltz de grote schurk in de film zal spelen, genaamd Franz Oberhauser. In de aanloop naar de film is er veel geschreven over de rol van Waltz. Waarom wel SPECTRE introduceren maar niet Blofeld? Proberen de makers ons voor de gek te houden? Erg geheimzinnig natuurlijk, maar we hebben inmiddels uitsluitsel!

In de film speelt Waltz….Blofeld, geboren als Franz Oberhauser. Hij is de zoon van Hannes Oberhauser, wie James Bond in huis neemt na de dood van diens ouders. Franz wordt steeds jaloerser op de hechte band die Bond met zijn vader kreeg, dus besloot hij zijn vader te vermoorden. Hij nam de naam aan van zijn moeders kant en werd…..Ernst Stavro Blofeld. Hij wist zich op te werken tot het hoofd van de criminele organisatie en was de ‘architect’ van vele gebeurtenissen in het leven van Bond.

De keuze voor Waltz als superschurk is niet erg verrassend. De Oscargenomineerde Oostenrijker speelde eerder rollen in Quentin Tarantino’s Inglourious Basterds en Django Unchained. In SPECTRE krijgt Waltz een erg sinistere introductie, waarbij hij tijdens een bijeenkomst van de organisatie in schaduw gehuld zit. We zien de schurk vervolgens pas weer een akte later terug, wanneer hij zijn meesterplan uit de doeken doet. Waltz speelt de rol zoals we van hem gewend zijn, maar krijgt helaas net te weinig screentime. Wellicht dat dit opgevangen kan worden in Bond 25,…mits de producenten de kant op willen gaan van On Her Majesty’s Secret Service.

Een villain is natuurlijk niets zonder een goede henchman. Deze krijgen we in de vorm van Dave Bautista‘s Mr. Hinx. Zijn personage is een klassieke henchman in de trant van Oddjob en Jaws. De manier waarop hij geïntroduceerd wordt is verrassend en het is goed om te zien dat Craig het moet opnemen tegen iemand die een echte fysieke bedreiging vormt. De scene in het treinstel is dan ook een van de hoogtepunten van de film.

recensie SPECTRE

Give us something New…man!
Mendes werkt meestal samen met componist Thomas Newman (American Beauty, Road to Perdition). Na Skyfall schrijft Newman, wederom de score voor een Bond-film. Laten we maar meteen met de deur in huisvallen: Newman’s score is geen score. Het voelt als een verzameling ongebruikte muzikale motieven uit Skyfall, en deze waren al nietszeggend. In SPECTRE is er een constant gedreun van instrumentele maten die over de film dreinen. Eerdere Bond-componisten als John Barry en David Arnold wisten hoe ze het Bond-thema in de score moesten weven. (Hoewel het Bond-thema in elke film hetzelfde is kan ik toch aan elke variant horen uit welke film deze komt.) Barry’s en Arnold’s gave bezit Newman niet. Daarnaast komt de instrumentale versie van Sam Smith’s titelnummer in de film uit de lucht vallen, in plaats van dat deze in de score verweven wordt. Al met al was de bijdrage van Newman lui en componeerde hij op autopiloot.

Spectre foto

ExPECTations
SPECTRE fungeert als bindmiddel voor het Daniel Craig-tijdperk, waardoor het meteen aanvoelt als het einde van dit tijdperk. De makers hebben getracht met deze film de verhaallijnen van alle Craig films samen te brengen tot een conclusie. Zo blijken Le Chiffre uit Casino Royale, Quantum’s Mr White uit Quantum of Solace en Silva uit Skyfall allemaal onderdeel te zijn van een grotere criminele samenzwering.

De film vertoont wat schoonheidsfoutjes en mijn grootste ‘probleem’ is het ritme. Het is me nog niet helemaal duidelijk of dit ligt aan Mendes of de scriptschrijvers, maar veel scenes krijgen geen ruimte om te ademen. Het eerste uur van de film racet voorbij, waarna het tempo wat inzakt. Ook zouden sommige personages een scene of twee extra kunnen gebruiken om de rol wat meer te kunnen ontwikkelen. Best gek dat dit gebeurt in de langste Bond-film ooit. Maar goed, deze onvolmaaktheden zijn klein puntjes en als de film een betere muzikale score en een ietwat beter ritme had, zou deze bovenaan mijn lijstje beste Bond-films staan.

Als je Skyfall 2 verwacht kom je bedrogen uit. Als je een Bond-film verwacht, dan krijg je deze met SPECTRE. Het 24ste avontuur voelt als een geslaagde kruising tussen de films van Sean Connery en Roger Moore. Voor mij is SPECTRE alles wat ik in een Bond-film wil zien. De film bevat alle klassieke Bond-elementen en is de beste film uit het Craig-tijdperk. Een perfecte mix van moderne relevantie en klassieke Bond humor, gadgets, girls. En eindelijk…de gunbarrel is weer terug op de plek waar die thuis hoort.

Het heeft even geduurd maar na 4 films is Bond terug! Welcome back, Mr. Bond!

Glenn Abbink

★★★★★