Recensie | A Monster Calls (Erik Jansen)

Recensie A Monster Calls (Erik Jansen)Recensie A Monster Calls door: Erik Jansen

Titel: A Monster Calls
Regisseur: J.A. Bayona
Scenario: Patrick Ness
Cast: Lewis MacDougall, Liam Neeson, Felicity Jones, Sigourney Weaver, Toby Kebbel
Speelduur: 108 minuten
Genre: Drama, Fantasy
Release: 2 februari 2017

[youtube R2Xbo-irtBA]

In de film A Monster Calls wordt de jonge Conor O’Malley (Lew MacDougall) in zijn fantasie bezocht door een reusachtig boommonster (de stem van Liam Neeson). Het monster is een boom die honderden jaren in het kleine Engelse plaatsje wortelt en zich over Conor heeft ontfermt. Op school wordt hij namelijk gepest door een groepje klasgenoten en thuis heeft hij te maken met zijn moeder die terminaal ziek is. Daarnaast heeft Conor te maken met zijn oma (Sigourney Weaver), waarbij hij moet intrekken nu zijn moeder in het ziekenhuis ligt.

De boom vertelt Conor dat hij hem zal bezoeken om precies 12:07 om drie verhalen te vertellen. Het vierde verhaal moet Conor echter aan de boom vertellen en moet de waarheid zijn over zijn nachtmerrie en hemzelf. Welk verband is er tussen de drie verhalen van de oude boom en wat is de waarheid achter Conor’s nachtmerrie die de boom eist hem te vertellen? De film komt van de Spaanse regisseur Juan Antonio Garcia waarvan eerder in 2007 de horror The Orphanage verscheen. Garcia zal tevens de vijfde Jurassic Park film regisseren. Het script komt van de Britse auteur Patrick Ness die tevens het gelijknamige boek uit 2011 heeft geschreven. Alhoewel de film oogt als een kinderfilm, snijdt het verhaal zware onderwerpen aan. Gepest worden en geconfronteerd worden met een naderende dood van een jonge moeder is de essentie van het verhaal. Het fantasy element is de manier waarop de jonge Conor in de film moet leren om te gaan met deze vreselijke gebeurtenissen. De boom vertelt drie verhalen, waarvan afgevraagd kan worden wat het verband is met Conor’s werkelijkheid. Eén van de lessen van het verhaal is dat verwerken van tragische gebeurtenissen soms vanuit verschillende invalshoeken bekeken moet worden.

De verhalen die de boom vertelt zijn korte geanimeerde scènes die prachtig in bewegelijke aquarel worden weergeven. Je zou denken dat deze verhalen zich je uit de film kunnen halen, maar het verband met de werkelijkheid wordt op een gegeven moment zeer duidelijk gemaakt. De verhalen zijn namelijk vrij bijzonder en hebben ieder onconventionele plotwendingen. Ze worden echter niet alle drie volledig geanimeerd vertelt. Daarnaast weten ook de visuele effecten, zoals de reusachtige boom, zich prachtig te mengen met de algehele look en feel van de film.Het acteerwerk is van een ontzettend hoog niveau. We zien Toby Kebbell (Ben-Hur, Warcraft) als Conor’s vader, die gedurende de tijd van zijn zieke ex-vrouw op bezoek is vanuit Amerika. Het liefst zou Conor nadat alles achter de rug is bij hem willen wonen, maar helaas is dat vanwege gebrek aan ruimte niet mogelijk. Zijn oma zal de voogdij opnemen, echter is de band tussen kleinzoon en grootmoeder niet goed. Sigourney Weaver (van o.a. Alien, Avatar) is als oma een strikte vrouw met strenge regels waar Conor niet mee om kan gaan. Haar positie is niet die van een kwaadaardige oma. Zij heeft immers te maken met het vreselijke noodlot van haar dochter. Felicity Jones (Rogue One: A Star Wars Story) speelt Conor’s moeder. We zien haar toestand gedurende de film steeds erger worden. Wel heeft ze een aparte band met de eeuwenoude boom die in het dorpje staat. Het meest verrassende acteerwerk komt vooral van de veertienjarige hoofdrolspeler Lewis MacDougall die de film prachtig en emotioneel op zijn schouders weet te dragen.

De film is daarmee niet alleen voor kinderen, maar ook bestemd voor volwassenen. De onderwerpen liggen echter enorm zwaar en leren hoe je als kind tragische gebeurtenissen moet verwerken. Dat is naar mijn mening iets waar veel kijkers door geraakt kunnen worden. Als je vanuit de trailers niet het idee hebt dat deze film zo interessant is, zal het je wellicht kunnen verassen. A Monster Calls is daarom een emotioneel en prachtig verhaal die zeker de moeite waard is om op het witte doek te bekijken.

Erik Jansen