Recensie | Boyhood (Immy Verdonschot)

Recensiekk

door: Immy Verdonschot

Boyhood 31 juli

Boyhood
31 juli

Titel: Boyhood
Regisseur: Richard Linklater
Scenario: Richard Linklater
Cast: Ellar Coltrane, Patricia Arquette, Ethan Hawke, Lorelei Linklater
Speelduur: 163 minuten
Genre: Drama
Te zien vanaf: 31 juli 2014

Recensie

[youtube p6U4j7aRAlc]

In een periode waarin tijd geld is en alles dus niet snel genoeg kan gebeuren ging regisseur en schrijver Richard Linklater de ultieme uitdaging aan: Een film te maken over een periode van twaalf jaar. Hij ging aan de slag met een soort van blauwdruk en probeerde investeerders en cast voor zijn plan te winnen. Twaalf jaar later is Boyhood, een film waar Linklater al de Zilveren Beer mee won, het resultaat.

boyhood_51000069_st_5_s-high

Boyhood vertelt het verhaal van Mason (Ellar Coltrane). Als jonge dromer ligt hij in het gras te wachten op zijn moeder, Olivia, (Patricia Arquette) en niet veel later krijgt hij te horen dat ze gaan verhuizen. Zowel Mason als zijn zus, Samantha (Lorelei Linklater – dochter van Richard Linklater) zijn er niet blij mee. Zeker niet nu hun vader, Mason senior (Ethan Hawke), weer in hun leven is opgedoken. Terwijl de jaren voorbij glijden, gaat elk van hen om met nieuwe fases in hun leven en veranderen hun banden onderling.

boyhood_51000069_st_6_s-high

Coming of age
Boven alles is Boyhood eigenlijk een coming-of-age verhaal over een jongetje dat een man wordt, waar niet echt iets in gebeurt. Het gaat echter niet alleen over Mason, want de hele familie maakt veranderingen mee. Zo gaat het over opgroeien, school, liefdes en hartzeer. Hoewel ieder personage een hoop meemaakt, voelt het alsof je het slechts gade slaat. Linklater brengt het niet als opgezet drama, maar het zijn ‘gewone’ levens waar je een blik op werpt. Wat overigens niet betekent dat er geen drama in de film zit. Van echtscheidingen tot nieuwe relaties, het zorgt op momenten voor een hoop ophef.

boyhood_51000069_st_7_s-high

Fragmenten
Wanneer over een periode van twaalf jaar gefilmd wordt is dit natuurlijk een hele opgave. Niet alleen voor het scenario en de regie, maar ook voor de acteurs. Het nadeel is dat de eerste ‘periodes’ meer als fragmenten overkomen. Je komt minder goed in het verhaal en iedere keer als moederlief een blik wisselt met een nieuwe vent, spring je in de tijd vooruit. In het begin is dit nog even wennen. Geleidelijk loopt dit vloeiender en kom je meer en meer in het verhaal te zitten. Mogelijk heeft dit iets te maken met het feit dat er een keer in het jaar gefilmd werd over een periode van drie tot vier dagen. Het zijn in dat geval de nieuwe gezichten die soms wat onwennig in het verhaal liggen. Wat meer en meer op gaat vallen, zijn de talenten van de kinderen.

boyhood_51000069_st_8_s-high

Geduld
Waar Coltrane en Linklater als broer en zus nog even moeten groeien in hun rol en in hun talenten, zullen ze je niet vanaf het eerste moment vastpakken. Met een beetje geduld wordt de film beter en beter. Je ziet de acteurs niet alleen voor je ogen (op)groeien, maar ook hun kwaliteiten. Een groot verschil is natuurlijk dat acteurs zich voor deze rollen niet gedurende een korte periode helemaal inleven in hun personage. In Boyhood doen ze dit voor korte periodes over meerdere jaren moesten doen. Zo kon ieder jaar vanuit een nieuw perspectief naar de personages worden gekeken en konden ze dit aanpassen. Met name voor de terugkerende rollen van Linklater en Coltrane, en tevens voor die van Hawke en Arquette, betekent dit dat hun rol steeds verder ontwikkelt, meer diepgang krijgt en je beter weten vast te houden.

boyhood_51000069_st_10_s-high

Liedjes als tijdsbeeld
Wat erg opvallend is bij de film, is de muziekkeuze: Zo zingt Samantha broerlief op een gegeven moment wakker met ‘Oops… I did it again’. In latere jaren volgt muziek van Lady Gaga en High School Musical. Hierdoor wordt op een slimme manier duidelijk gemaakt in welke tijd we ons bevinden en hoeveel tijd er ongeveer voorbij is gegaan. Linklater heeft hiervoor echter niet alleen muziek gebruikt. Zo komt ‘Harry Potter’ ook verschillende keren om de hoek kijken: Van het voorlezen van de boeken tot de feestjes wanneer het nieuwste boek uitkomt en de kinderen verkleed als de personages hun exemplaar gaan kopen. Een ander aspect wat niet vergeten mag worden bij het vormen van een tijdsbeeld is de technologie. Van verwijzingen naar Facebook, het Funny or Die filmpje The Landlord tot het gebruik van mobieltjes: Alles spreekt tot je eigen verleden en de veranderingen die we de afgelopen jaren allemaal hebben meegemaakt.

boyhood_51000069_st_3_s-high

Uniek project
Een film als deze is nog nooit eerder gemaakt. Een uniek project als geen ander in de filmgeschiedenis. Want wat als er over de periode van twaalf jaar iemand carrière-veranderingen maakt? Zo wilde dochterlief Lorelei als negenjarige graag actrice worden, terwijl ze later eigenlijk van gedachten veranderde. Of als iemand besluit te verhuizen? In twaalf jaar tijd kan er een hoop gebeuren. Het is niet alleen bijzonder, maar zeker ook bewonderenswaardig dat het Linklater gelukt is. Zonder een echt drama verhaal vormt Boyhood eigenlijk meer een samenvoeging van snapshots van de pubertijd, familie-etentjes en verjaardagen. Met een soundtrack erbij, die perfect past bij de jaren, vormt de film misschien nog wel eerder een nostalgische film over je eigen leven. Je kunt niet anders dan bij het zien van deze film te denken aan je eigen jeugd, je eigen ouders, de veranderingen die jij doormaakte en te herinneren waar deze fragmenten tijdens jouw leven zouden hebben plaatsgevonden.

Boyhood is een lange film. Hoe kan het ook anders, met een tijdsbestek van twaalf jaar? Je hebt dan ook even geduld nodig om erin te komen. Om de personages te leren kennen en de acteurs je te laten overtuigen. Het is niet zozeer de drama van het verhaal wat deze film bijzonder maakt, maar juist het aanschouwen van de levens van Mason, Samantha, Olivia en Mason Senior. Hoe hun personages zich voor je ogen ontwikkelen en opgroeien, met daarnaast de leuke verwijzingen op muzikaal, literair en technologisch gebied, dat zijn die elementen van Boyhood die je bij zullen blijven.

Xoxo,

Immy