Recensie | Anchorman 2: The legend Continues (Sandro Algra)

Recensieanch

Recensie Anchorman 2: The legend Continues door: Sandro Algra Barradas

Recensie Anchorman 2: The legend Continues

Titel: Anchorman 2: The legend Continues
Regie: Adam McKay
Scenario: Will Ferrell & Adam McKay
Cast: Will Ferrell, Steve Carell, Christina Applegate, Paul Rudd, David Koechner, Kristen Wiig, James Marsden, Harrison Ford
Speelduur: 113 minuten
Genre: Comedy
Release: 27 maart in de bioscoop

[youtube Elczv0ghqw0]

Recensie

Het is al bijna tien jaar geleden dat de wereld kennis maakte met Ron Burgundy en zijn nieuwsteam. Anchorman: the Legend of Ron Burgundy is inderdaad een legende, een cultlegende onder flauwe comedyfilms. Toch leek een vervolg niet vanzelfsprekend. Hoewel de schrijvers Will Ferrell en Adam McKay het al jaren voor ogen hadden zag Paramount Pictures namelijk weinig in dit project. Uiteindelijk kregen de makers hun zin en ging Anchorman 2: The legend Continues eind vorig jaar in première. De uitgekozen datum bleek helaas niet ideaal. Anchorman 2 moest concurreren met kaskrakers als Frozen, The Hobbit en The Hunger Games. Door tegenvallende opbrengsten elders werd in eerste instantie afgezien van een Nederlandse vertoning. De fans bleven echter trouw en lieten hun stem horen zodat we deze film ook eindelijk in onze eigen bioscopen kunnen zien.

anchorman_2_the_legend_continues_02035930_st_10_s-high

Intelligente satire?
De jaren ’80 zijn aangebroken. Nieuwslezers Ron Burgundy (Will Ferrell) en Veronica Corningstone (Christina Applegate)zijn gelukkig getrouwd en wonen samen met een jong kind. San Diego hebben ze inmiddels verlaten om carrière te maken in New York, waar ze samen het nieuws presenteren. Plotseling wordt Veronica gepromoveerd naar haar droombaan: de eerste vrouwelijke nieuwslezer van het avondjournaal. Ron daartegen wordt op staande voet ontslagen. Waarom? Omdat hij de slechtste nieuwslezer ooit is! Hij is hulpeloos zonder autocue, luidruchtig en buitengewoon dom. Waarom dit na al die jaren pas zijn baan heeft gekost is een volledig raadsel. Maar voor ons is het wel handig om weer even te kunnen zien wat voor excentriek leeghoofd Ron eigenlijk is.

Door gebrek aan opties accepteert Ron een baantje bij de gloednieuwe zender GNN (Global News Network). Het gaat hier om een nieuw experiment, namelijk een tv-zender waarop het nieuws 24 uur per dag te volgen is. Ron besluit zijn oude redactieteam weer bij elkaar te roepen: correspondent Brian Fantana (Paul Rudd), sportverslaggever Champ Kind (David Koechner) en weerman Brick Tamland (Steve Carell). Samen vormen deze jongens het meest onbekwame nieuwsteam in het hele land. Tegen beter weten in verpakken zij schaamteloze speculatie en uit hun duim gezogen feitjes als nieuws. Dit zou de heren hun baan moeten kosten maar onverwacht zorgt hun presentatie voor torenhoge kijkcijfers. GNN groeit uit tot de grootste nieuwszender van New York en Ron’s team wordt een ware TV-sensatie: nieuws in Amerika zal nooit meer hetzelfde zijn! Dat GNN een directe parodie op CNN is zal je waarschijnlijk niet zijn ontgaan. Je zou kunnen zeggen dat Ron een metafoor is voor het huidige niveau van CNN verslaggevers, wat op zich een intelligente vorm van satire is.

anchorman_the_legend_continues_02035930_st_1_s-high

Maar toch vooral domme grappen
Door zijn overweldigend succes ontwikkelt Ron een rivaliteit met de meer getalenteerde nieuwslezer Jack Lime (James Marsden), die na een verloren weddenschap zijn naam moet veranderen naar Jack Lame. Daarnaast worstelt Ron ook om zijn huwelijk te redden en een goede relatie met zijn zoon te onderhouden. Ondertussen weten Ron en zijn paranoïde vrienden niet hoe ze om moeten gaan met het feit dat zij een zwarte vrouw (Meagan Good) als baas hebben. Tenslotte heb je nog Brick die als een baksteen valt voor de bloedmooie secretaresse (Kristen Wiig), die even wereldvreemd is als hij. De film bevat een ontelbaar aantal sub-plotten die kriskras door elkaar lopen. Het maakt ook haast niet uit waar deze uiteindelijk op uitmonden: het verhaal kan op elk moment weer een andere richting in slaan. Op een gegeven moment raakt Ron bijvoorbeeld gehandicapt waardoor hij besluit als kluizenaar door het leven te gaan. Binnen een kwartier is hij weer genezen en keert hij terug in de samenleving alsof er niets is gebeurd. Waarvoor was deze plotwending dan überhaupt nodig? Waarschijnlijk alleen zodat ze daar een aantal grappen over konden maken, want de aanstellerige onzin die Ron op dat moment uitkraamt is nou eenmaal hilarisch.

Een grote chaos, dat is Anchorman 2: The legend Continues van begin tot eind. Als je niet van de uiterst melige grappen houdt kan ik me ook heel goed voorstellen dat je deze film niet te verdragen vindt. En zelfs als je een fan bent zijn er meerdere momenten waarop je zult denken: ‘Dit is echt slecht geschreven!’ Maar vervolgens betrap je jezelf er toch weer op hardop te lachen om de domste dingen. De humor schuilt vooral in de surrealistische wendingen die het verhaal neemt en de bizarre dialogen en oneliners van de hoofdrolspelers. Dit is eigenlijk een anti-comedy die gedragen wordt door vier geweldige komieken. Als de leden uit Rons team gespeeld zouden worden door andere acteurs zouden de grappen waarschijnlijk ook niet meer werken. Als je het op die manier bekijkt is Anchorman 2 eigenlijk heel goed geschreven.

10150996_722053857815543_526253047_n

Willen we meer of minder Anchorman? (‘Meer, meer, meer!’)
Bizar, droog en schaamteloos: zo valt Anchorman 2: The legend Continues wellicht het best te omschrijven. Dit is ook precies wat de fans van dit vervolg verwachtten. De originaliteit is er misschien een beetje af, maar gelukkig volgt de film ook niet precies dezelfde formule als zijn voorganger. Er zit genoeg nieuws in om je een avondje onder vrienden te kunnen vermaken. De film leunt wel een beetje te zwaar op de aanwezigheid van Will Ferrell; ik had eigenlijk meer scenes met Carrell, Rudd en Koechner willen zien. Het is niet zozeer de individuele inbreng van hun personages die op de lachspieren werkt maar vooral de chemie tussen hen. Momenteel voelt Adam Mckay er niets voor om nog een derde Anchorman film te regisseren. Hopelijk denkt hij daar over tien jaar anders over. Als je ziet hoe belangrijk Ron is geweest voor de journalistiek is het ook interessant om te zien wat voor rol hij in de rest van de geschiedenis zou spelen. Je kunt al een hele film maken over Ron die Twitter berichten opleest en met touchscreens om leert gaan. Het is daarom ook van belang dat fans hun belangstelling blijven tonen.

Sandro Algra